circle

เรามีพื้นที่วงกลม 1 วง

เมื่อเราเปิดรับใคร ก็เหมือน เรากับเขา เอาวงกลม 2 วงมา intersection กัน
แชร์พื้นที่ ที่เราสนใจร่วมกัน

เมื่อเราสนใจตรงนี้ของเขาแล้ว เราก็อยากสนใจตรงอื่นอีก เรื่อยๆ เรื่อยๆ และเรื่อยๆ
จนเรากลายเป็น subset ของเขา โดยไม่รู้ตัว ...

เราเป็นแค่ "subset" ของเขา
แต่มันคือตัวตนทั้งหมดของเรา

เขายังมีที่ว่าง เพื่อแชร์พื้นที่ ที่เขาสนใจกับคนอื่นๆ อีกมากมาย
เพื่อที่จะคงอยู่ในวงกลมของเขา จากวงกลมของเรา จึงบีบอัดตัวเองให้เล็กลง
อยู่ร่วมกับพื้นที่ใหม่ๆ ของคนอื่นที่ได้ถูก intersection มา

และแล้วมันก็ไร้ตัวตน กลายเป็นจุดเล็กๆ ที่ไม่มีก็ไม่เป็นไร
เรามองไม่เห็น แม้กระทั่งคุณค่าของตัวเอง

คิดแล้วก็ถอยออกมาจากการเป็น subset ของเขา
มาเป็นสู่พิ้นที่ infinity และกลายเป็นวงกลมของเรา

วงกลมของเราอาจจะเล็กลง เพราะโดนกลืนกินไปบ้าง
แต่ก็ยังดีที่มันยังเป็น "ของเรา"

ไม่แน่ใจว่าการที่ปล่อยให้ตัวเองอยู่ลำพัง
จะทำให้เราครุ่นคิดได้มากขึ้น หรือว่าทำให้เราฟุ้งซ่านมากขึ้นกันแน่

คนที่สนิทกันมากๆ ในบางคราวก็อาจจะทำร้ายใจอีกคนโดยที่ตัวเองไม่ได้รู้ตัว
การถอยห่างออกมาจากความสัมพันธ์นั้น มันจะส่งผลกระทบต่อความสัมพันธ์ระยะยาวหรือเปล่า?

เรายังเป็นเพื่อนที่ดี และสนิทกันได้อีกมั๊ย?

หากพูดเปิดอกกันตรงๆ ก็กลายเป็นว่าเราเป็นฝ่ายเรียกร้องเกินไป
เพราะที่ผ่านมาในสายตาของเค้าคนนั้น เราเป็นคนที่ติดลบอยู่แล้ว ยิ่งความน่าเชื่อถือคงเป็นศูนย์

เรื่องนี้ขอให้เว้นวรรคซักหน่อยจะดีกว่า

ขอให้การตัดสินใจครั้งนี้ของเราไม่ผิดพลาด
ปล่อยให้ต่างฝ่าย ต่างไปทบทวน
และกลับมาหากัน พูดคุยกันได้เหมือนเดิม และด้วยใจที่ดี มากกว่าเดิม